Váá, ennþá lengri tími :)

Upphafið af þessu bloggi var víst eitthvað bjánalegt verkefni í Bókasafnsfræðinni :) Svo hélt ég aðeins áfram... og hætti... og áfram... og hætti hætti :)

Eftir að hafa farið yfir fyrri færslur sé ég svolítið eftir að hafa hætt skrifunum. Ekki það að ég haldi að heimurinn hafi misst stórann penna, en ég sé núna að þetta er ágætis dagbók. Ekki bara fyrir sjálfa mig, en einnig fyrir Bellu.

Bella er trúlega sá hundur sem hefur náð hæsta aldri innan fjölskyldunnar. Því miður hafa flestir af voffunum þurft að fara "ungir" vegna sjúkdóma. Krabbamein í einhverju formi er víst algengasta orsökin. Þar af leiðandi er enginn viss um hvernig aldraður hundur hagar sér.

Hún er nú 9 1/2 árs og byrjaði að sýna merki um gigt í sumar. Hún fékk lyf í 30 daga, en er fín eftir það. Virðist hafa meiri áhyggjur þegar hún er skilin eftir. Ég er hinns vegar ekki viss um hvort það er ég eða hún sem hefur áhyggjurnar :)

Ég veit ekki hvort það er þörf fyrir að merkja, en held ekki, en hún er byrjuð að setjast allt í einu niður (að vísu þegar enginn annar er nálægt, (heldur hún)) og mýga á gangstéttina. Þetta er eitthvað sem hún gerði aldrei áður. Gangstétt var no..no.. Mig er farið að gruna að hún eigi einfaldlega erfitt með að halda í sér á lengri göngutúrum þannig að núna reynum við að fara frekar götur þar sem við finnum grasþúfu :)

Annars er hún bara Bella mín, en ég verð að viðurkenna að hún er orðin gömul og getur verið fúl á móti eins og allir aðrir gamlingjar. Þess vegna verð ég núna að sjá til þess að hún verði ekki fyrir óþarfa aðkasti frá köttum sem eru bjöllulausir eða krökkum sem eru ekki í ól...

Það er leikur að læra...

Eftir miklar vangaveltur og taugaveiklun tók Bellumamma á endanum þá ákvörðun að skella sér bara í dönskuna. Hún mætti í fyrstu tímana með hjartað í buxunum, handviss um að danska á háskólastigi hlyti að vera varasamt ævintýri.
Eftir að hafa snarað íslenskum setningum yfir á dönsku fyrstu tvo tímana léttu töluvert yfir henni. Hins vegar átti hún ennþá eftir að mæta í svokallaða hlóðfræði og var alls ekki viss um hvað það eiginlega væri. Ég veit ekki hvort þið getið ímyndað ykkur hvað hún varð glöð þegar það kom í ljós að það eina sem hún þarf að gera í hljóðfræði er að tala dönsku. Jamm, endurtaka orð eftir einhverri spólu til þess að ná réttum framburði :-)
Held að kennarinn hafi verið voða skúffuð þegar að Bellumömmu tókst ekki einu sinni að klúðra "rödgröd med flöde" fyrir hana.

Skóli aftur :-(

Bellumamma á að vera byrjuð í skólanum aftur. Hún er búin að mæta í einhverja tíma og reyna að fylgjast með en það er bara voða erfitt að mæta á 3 staði í einu. Þess vegna er hún að hugsa um að "svindla", eins og Bellupabbi segir, og taka aukagrein í dönsku.
Eins og allir vita er Bellumamma svo mikill aumingi að hún gerði skoðanakönnun um málið og helstu niðurstöður voru að það væri A) Ekki svindl B) Bara gott að reyna að gera þetta auðvelt C) Er ekki í lagi með þig að vera ekki einu sinni búin að gera þetta.
Við erum ennþá að velta þessu fyrir okkur.

Ég held við ættum bara að skammast okkar.

Það er náttúrulega skammarlegt hvað það er langt síðan við Bella höfum tjáð okkur á þessu bloggi okkar en nú erum við mættar og verðum vonandi duglegri í framtíðinni.
Það tók dálítinn tíma að hrista af sér vetrarþunglyndið en sem betur fer tókst það á endanum og sumarið er búið að vera ágætt.
Bella fór í sumarbústað á Snæfellsnesinu meðan Bellumamma skaust í afmæli til pabba síns í Danmörku. Bogga og Nenna stjönuðu svo mikið við Bellu meðan hún var hjá þeim að hún var alls ekkert viss um að hún vildi fara heim með mömmu sinni þegar hún kom að sækja hana eftir 10 daga. Ég held líka að þeim hafi þótt tómlegt í kotinu eftir að hún var farin. Þær gáfu hins vegar ekki mikið fyrir hæfileika hennar sem fjárhundur, þar sem að eina leiðin til þess að fá hana til þess að reka rollur af landinu var að sparka fótbolta í áttina að þeim. Þá hljóp Bella voða glöð og náði í boltann og hræddi óafvitandi rollurnar (sem hún leit ekki einu sinni á) í burtu.
Við erum líka búnar að fara í tvær útilegur. Það liggur við að sú síðari hafi verið hálfgert ættarmót hjá Bellu. Snoopy sonur hennar og Nala dótturdóttir hennar voru með okkur í tjaldbúðum svo það var mikið fjör og mikið rifist um bolta. Bella var nú ekkert of hrifin af þessum afkomendum sínum en lét sig hafa það af því hún var svo eina sem er nógu þæg til að þurfa ekki að vera í bandi og það var alltaf einhver sem nennti að sparka fótbolta fyrir hana.
Við erum ennþá að reyna að ákveða hvert við ætlum að fara um helgina. Ég held að við eltum bara besta veðrið. Það verður allavega örugglega "spilaður" fótbolti.

Heiðursvörður

Bella var svaka nervös í gærmorgun og átti í miklum erfiðleikum með að ákveða í hverju hún ætti að vera (altso hálsól). Hún fékk nefnilega það mikilvæga hlutverk að standa heiðursvörð fyrir utan kirkjuna á meðan jarðarför Ástrósu frænku stóð.

Hún ákvað á endanum að fara í skrautlegu stelpuólina sem frænka hennar hefði verið svaka ánægð með. Eins og alltaf hjá konum sá hún að hún var ekki rétt dressuð þegar hún kom á staðinn, allir hinir voru í "galla"dressinu. Eftir smá uppnám yfir þessum misskilningi ákvað hún að taka þessu með ró og virðingu og standa sinn vörð. Eina skiptið sem henni fataðist var þegar hún sá Bellumömmu koma grátandi út úr kirkjunni.

Ég er alveg viss um að ef Bella hefði haft meiri skilning á afhverju hún sat fyrir framan kirkjuna með 9 öðrum Labradorum, þá hefði hún líka grátið. Við Bella getum þakkað Ástrósu fyrir svo margt. Bella hefði trúlega aldrei komist til Íslands ef Ástrós hefði ekki hjálpað okkur. Ástrós fór með Bellu í veiðiþjálfun þegar ég var að vinna næturvinnu. Bella fékk að vera í Hæðargarðinum þegar ég fór til útlanda... .

Við eigum báðar eftir að sakna hennar ákaflega mikið. Hún var "mamma" okkar, vinur og frænka.

Ásta María og Bella