Bella greyið situr á þessu augnabliki fyrir framan þurrkarann og er að farast úr áhyggjum. Ég er búin að reyna að útskýra fyrir henni að þetta eigi ekki eftir að hafa nein skaðleg áhrif og að þetta sé henni sjálfri að kenna af því hún skilur dótið sitt eftir úti. Þarna situr hún nú samt og fylgist með þurrkaranum með áhyggjusvip, alveg eins og hún fylgdist með þvottavélinni fyrir klukkutíma síðan. Hún sendir mér augnaráð sem skiptir á milli, "þú ert svo vond, mamma" og "já en, hann gerði ekki neitt", ef ég lít inn á bað.
Ástæðan fyrir þessu öllu saman er að Teddy, bangsi, keyptur í Ikea í sumar, fannst mjög skítugur í bakgarðinum fyrr í dag og þótti ekki húsum hæfur fyrr en eftir langt bað. Bellu til mikillar skelfingar var hann fyrst settur í þvottavélina og látinn veltast þar um í 45 mín. Eftir stutta gleði yfir að hann virtist laus úr fangelsinu varð skelfingin enn meiri þegar hún þurfti að horfa á eftir honum inn í þurrkarann. Ekki einu sinni hljóðið í pabba hennar að borða kex inni í stofu virðist skipta máli í augnablikinu.
Maður verður bara að vona að hún verði ánægð með Teddy þegar hann losnar út. Ef ekki þarf ég að fara að leita að hundasálfræðing með sérhæfingu í áfallahjálp.
1 comments:
Spurning um að eiga einn til vara þegar þessar aðstæður koma upp. Eða kaupa nautabein eins og hefur haldið Snoopy mjög einbeittum og uppteknum síðustu 4 tímana.
Post a Comment