Það er leikur að læra...

Eftir miklar vangaveltur og taugaveiklun tók Bellumamma á endanum þá ákvörðun að skella sér bara í dönskuna. Hún mætti í fyrstu tímana með hjartað í buxunum, handviss um að danska á háskólastigi hlyti að vera varasamt ævintýri.
Eftir að hafa snarað íslenskum setningum yfir á dönsku fyrstu tvo tímana léttu töluvert yfir henni. Hins vegar átti hún ennþá eftir að mæta í svokallaða hlóðfræði og var alls ekki viss um hvað það eiginlega væri. Ég veit ekki hvort þið getið ímyndað ykkur hvað hún varð glöð þegar það kom í ljós að það eina sem hún þarf að gera í hljóðfræði er að tala dönsku. Jamm, endurtaka orð eftir einhverri spólu til þess að ná réttum framburði :-)
Held að kennarinn hafi verið voða skúffuð þegar að Bellumömmu tókst ekki einu sinni að klúðra "rödgröd med flöde" fyrir hana.

Skóli aftur :-(

Bellumamma á að vera byrjuð í skólanum aftur. Hún er búin að mæta í einhverja tíma og reyna að fylgjast með en það er bara voða erfitt að mæta á 3 staði í einu. Þess vegna er hún að hugsa um að "svindla", eins og Bellupabbi segir, og taka aukagrein í dönsku.
Eins og allir vita er Bellumamma svo mikill aumingi að hún gerði skoðanakönnun um málið og helstu niðurstöður voru að það væri A) Ekki svindl B) Bara gott að reyna að gera þetta auðvelt C) Er ekki í lagi með þig að vera ekki einu sinni búin að gera þetta.
Við erum ennþá að velta þessu fyrir okkur.

Ég held við ættum bara að skammast okkar.

Það er náttúrulega skammarlegt hvað það er langt síðan við Bella höfum tjáð okkur á þessu bloggi okkar en nú erum við mættar og verðum vonandi duglegri í framtíðinni.
Það tók dálítinn tíma að hrista af sér vetrarþunglyndið en sem betur fer tókst það á endanum og sumarið er búið að vera ágætt.
Bella fór í sumarbústað á Snæfellsnesinu meðan Bellumamma skaust í afmæli til pabba síns í Danmörku. Bogga og Nenna stjönuðu svo mikið við Bellu meðan hún var hjá þeim að hún var alls ekkert viss um að hún vildi fara heim með mömmu sinni þegar hún kom að sækja hana eftir 10 daga. Ég held líka að þeim hafi þótt tómlegt í kotinu eftir að hún var farin. Þær gáfu hins vegar ekki mikið fyrir hæfileika hennar sem fjárhundur, þar sem að eina leiðin til þess að fá hana til þess að reka rollur af landinu var að sparka fótbolta í áttina að þeim. Þá hljóp Bella voða glöð og náði í boltann og hræddi óafvitandi rollurnar (sem hún leit ekki einu sinni á) í burtu.
Við erum líka búnar að fara í tvær útilegur. Það liggur við að sú síðari hafi verið hálfgert ættarmót hjá Bellu. Snoopy sonur hennar og Nala dótturdóttir hennar voru með okkur í tjaldbúðum svo það var mikið fjör og mikið rifist um bolta. Bella var nú ekkert of hrifin af þessum afkomendum sínum en lét sig hafa það af því hún var svo eina sem er nógu þæg til að þurfa ekki að vera í bandi og það var alltaf einhver sem nennti að sparka fótbolta fyrir hana.
Við erum ennþá að reyna að ákveða hvert við ætlum að fara um helgina. Ég held að við eltum bara besta veðrið. Það verður allavega örugglega "spilaður" fótbolti.

Heiðursvörður

Bella var svaka nervös í gærmorgun og átti í miklum erfiðleikum með að ákveða í hverju hún ætti að vera (altso hálsól). Hún fékk nefnilega það mikilvæga hlutverk að standa heiðursvörð fyrir utan kirkjuna á meðan jarðarför Ástrósu frænku stóð.

Hún ákvað á endanum að fara í skrautlegu stelpuólina sem frænka hennar hefði verið svaka ánægð með. Eins og alltaf hjá konum sá hún að hún var ekki rétt dressuð þegar hún kom á staðinn, allir hinir voru í "galla"dressinu. Eftir smá uppnám yfir þessum misskilningi ákvað hún að taka þessu með ró og virðingu og standa sinn vörð. Eina skiptið sem henni fataðist var þegar hún sá Bellumömmu koma grátandi út úr kirkjunni.

Ég er alveg viss um að ef Bella hefði haft meiri skilning á afhverju hún sat fyrir framan kirkjuna með 9 öðrum Labradorum, þá hefði hún líka grátið. Við Bella getum þakkað Ástrósu fyrir svo margt. Bella hefði trúlega aldrei komist til Íslands ef Ástrós hefði ekki hjálpað okkur. Ástrós fór með Bellu í veiðiþjálfun þegar ég var að vinna næturvinnu. Bella fékk að vera í Hæðargarðinum þegar ég fór til útlanda... .

Við eigum báðar eftir að sakna hennar ákaflega mikið. Hún var "mamma" okkar, vinur og frænka.

Ásta María og Bella

Einar heima

Eftir að hafa hugsað málið í næstum 2 mánuði tók Bellupabbi á endanum ákvörðun um að halda til Bretlands til þess að taka þátt í 21 ára afmælisveislu sonar síns. Ákvörðunin var tekin 14 tímum áður en vélin átti að fara í loftið og þar sem Bellumamma var búin að gera aðrar áætlanir varð hún að vera eftir heima.

Það gerði hins vegar ekkert til, því við Bella erum búnar að hafa það aldeilis kósý í dag. Eftir að hafa skilað Bellupabba á BSÍ í eftirmiðdag héldum við beint í labbitúr á vídeóleiguna þar sem við náðum okkur í 3 DVD og fullt af ruslfæði. Þegar heim var komið voru náttfötin dregin fram, ruslfæðinu og grísaeyrum staflað á náttborðið og alger leti var sett í gang. Við Bella flatmöguðum í rúminu í algjörri ró og næði. Enginn til að nöldra yfir letinni í Bellumömmu eða voffa sem átti að vera á gólfinu.

Ekki það að við söknum ekki Bellupabba en það er nú samt stundum gott að fá að vera algerlega maður sjálfur í nokkra daga. Við Bella erum búnar að ákveða að gera bara nákvæmlega það sem okkur sýnist, þegar okkur sýnist, næstu 3 dagana.

Fréttatilkynning :-)

Á mbl.is í morgun var frétt um að hundaeigendur í miðborginni væru ekki nógu góðir í að hirða upp skítinn eftir fjórfætlingana. Í því sambandi var Njálsgatan einhverra hluta nefnd.

Bella vill taka það fram að hún er alsaklaus af öllu slíku, notar bara hundaklósettið í bakgarðinum og að Bellumamma er alltaf með poka ef ske kynni að það verði slys þegar við förum í labbitúr. Bellumamma hefur persónulega aldrei séð neinar klessur á gangstéttinni og undrar sig á umræðunni sem henni virðist tilefnislaus.

Hins vegar höfum við Bella oft velt þessum hundaumræðum fyrir okkur. Það virðist oft ekki þurfa mikið tilefni til þess að þeir sem ekki eru hrifnir af hundum fari að væla yfir alls konar hlutum meðan kettirnir þeirra eru að gera alla í kringum þá vitlausa. Kannski við Bella förum bara bráðum að hafa samband við borgaryfirvöld og heimtum að eitthvað verði gert í stöðugri traffík katta í gegnum garðinn hjá okkur. Svo við tölum nú ekki um bætur fyrir uppgrafna blómlauka og plöntur sem þeir eyðilögðu í fyrra sumar. Eða kattaskítinn um öll blómabeð.

Af hverju þarf enginn að bera ábyrgð á því?

Afi kom í heimsókn

Síðasta færsla um heimsókn afa fór í einhverja vitleysu svo við ætlum að prófa aftur þrátt fyrir að það séu tvær vikur síðan heimsóknin átti sér stað.

Ómar afi (pabbi Ástu) kom til Íslands um daginn. Hann hefur yfirleitt alltaf fengið húsaskjól hjá Hildi, systur Ástu, þegar hann hefur komið til landsins og við Bella höfum alltaf haft skilning á því þar sem að þar eru "ekta" barnabörn og ekki bara voffi. Einhverra hluta vegna virðist afi hafa hugsað um málið og fengið samviskubit yfir þessari ójöfnu skiptingu. Allavega óskaði hann eftir að fá að verja að minnsta kosti einni nótt á Njálsgötunni í þetta skiptið og það var vitanlega ekkert mál að henda kallinum inn í gestaherbergi.

Bella var voða spennt yfir að afi væri að koma og kom sér fyrir í rúminu í gestaherberginu um leið og mamma var búin að setja hreint á það. Þegar afi loksins bankaði upp á var honum fagnað með svoleiðis gelti og spangóli að annað eins hefur sjaldan heyrst í miðbænum. Hún var staðráðin í því að vera ekki minna metin en hin barnabörnin og byrjaði strax að sýna honum alla bangsana, boltana og hitt dótið sem hún hefur sankað að sér á ævinni. Því miður hafði afi frekar takmarkaðan áhuga og var alveg jafn strangur og mamma í að útskýra að voffar eiga að vera á gólfinu og ekki í sófanum.

Bellumamma nennti ekki að stússast í eldhúsinu frekar en venjulega og fór þá leið að bjóða pabba sínum upp á fyrsta flokks humarsúpu á Sægreifanum, Bellu til mikillar mæðu (engir afgangar).

Þegar heim var komið var spjallað í nokkurn tíma áður en Bellumamma- og pabbi þurftu að fara að lúlla. Bella var voða glöð að hafa afa út af fyrir sig og fékk að leita að tóbaksbréfinu hanns alveg eins og þegar hún var hvolpur í Danmörku. Hins vegar vaknaði Bellumamma seinna um nóttina þegar Bella kom nöldrandi inn í svefnherbergi og lagðist í rúmið sitt. Mamma fór á stúfana og athugaði málið og það kom í ljós að afi var steinsofandi í stól með næstum allt dótið hennar Bellu í fanginu. Manngreyið hafði greinilega sofnað meðan hann var að reyna að skemmta yngsta/elsta barnabarninu og Bella hafði ekki ætlað að sætta sig við það og hlaðið öllu sem hún átti ofan á hann.

Eftir að afi var farinn labbaði hún samt um húsið og nöldraði svoldið þegar hún fann lyktina af píbutóbakinu hanns. Við vonum bara að han fái samviskubit aftur og kíkji eitthvað á Njálsgötuna næst þegar hann kemur. Afi er alltaf velkominn.

Komnar aftur :-)

Það er orðið svo langt síðan við skrifuðum síðast að við ætlum sko ekki einu sinni að reyna að segja frá öllu sem hefur drifið á daga okkar í millitíðinni.

Bella var voða glöð um helgina eftir að rigningin afhjúpaði Teddy sem var búinn að vera týndur í skafli í garðinum í þó nokkurn tíma. Því miður þýddi þetta að hann fékk ferð í þvottavélina og þurrkarann einu sinni enn og það skyggði nokkuð á ánægjuna. Hún hafði samt meiri áhyggjur af aðgerðinni sem hann þurfti að gangast undir áður en hann fór í baðið. Hann hlaut greinilega einhverja áverka á maga og afturenda þegar Bella og Snoopy voru að togast á um hann um jólin svo ég þurfti að draga fram saumakassann (erfðagripur eftir móður mína, frekar lítið notaður) og sauma í hann nokkur spor. Bella lá á gólfinu og fylgdist með saumaskapnum og saup hveljur yfir meðferðinni á babyinu hennar. Ég held ég sé orðin umtöluð sem versta mamma í heimi í hundasamfélaginu á Njálsgötunni.

Annars er voða lítið að frétta af okkur. Erum enn nokkuð rólegar yfir skólanum svo Bella hefur fengið nóga athygli upp á síðkastið. Bara synd hvað veðrið hefur verið leiðinlegt, göngutúrar hafa verið mótaðir út frá veðurfari og hafa því oft verið frekar stuttir. Bella er líka komin í enn harðari samkeppni við tæknina eftir að tölva númer tvö flutti inn á aðfangadagskvöld, hún er algerlega ósammála þegar ég segi henni að pabbi hafi verið voða góður að gefa mömmu nýja tölvu í jólagjöf. Núna getum við bæði hangið yfir þessum aðskotahlutum og það er bara alls ekki ásættanlegt að hennar mati. Ætli hún fari ekki bráðum að heimta sína eigin.