Í þungum þönkum í miðbænum

Váá, ennþá lengri tími :)

2010-09-29T05:04:00.002Z

Upphafið af þessu bloggi var víst eitthvað bjánalegt verkefni í Bókasafnsfræðinni :) Svo hélt ég aðeins áfram... og hætti... og áfram... og hætti hætti :)

Eftir að hafa farið yfir fyrri færslur sé ég svolítið eftir að hafa hætt skrifunum. Ekki það að ég haldi að heimurinn hafi misst stórann penna, en ég sé núna að þetta er ágætis dagbók. Ekki bara fyrir sjálfa mig, en einnig fyrir Bellu.

Bella er trúlega sá hundur sem hefur náð hæsta aldri innan fjölskyldunnar. Því miður hafa flestir af voffunum þurft að fara "ungir" vegna sjúkdóma. Krabbamein í einhverju formi er víst algengasta orsökin. Þar af leiðandi er enginn viss um hvernig aldraður hundur hagar sér.

Hún er nú 9 1/2 árs og byrjaði að sýna merki um gigt í sumar. Hún fékk lyf í 30 daga, en er fín eftir það. Virðist hafa meiri áhyggjur þegar hún er skilin eftir. Ég er hinns vegar ekki viss um hvort það er ég eða hún sem hefur áhyggjurnar :)

Ég veit ekki hvort það er þörf fyrir að merkja, en held ekki, en hún er byrjuð að setjast allt í einu niður (að vísu þegar enginn annar er nálægt, (heldur hún)) og mýga á gangstéttina. Þetta er eitthvað sem hún gerði aldrei áður. Gangstétt var no..no.. Mig er farið að gruna að hún eigi einfaldlega erfitt með að halda í sér á lengri göngutúrum þannig að núna reynum við að fara frekar götur þar sem við finnum grasþúfu :)

Annars er hún bara Bella mín, en ég verð að viðurkenna að hún er orðin gömul og getur verið fúl á móti eins og allir aðrir gamlingjar. Þess vegna verð ég núna að sjá til þess að hún verði ekki fyrir óþarfa aðkasti frá köttum sem eru bjöllulausir eða krökkum sem eru ekki í ól...

Það er leikur að læra...

2008-09-18T02:04:00.002Z

Eftir miklar vangaveltur og taugaveiklun tók Bellumamma á endanum þá ákvörðun að skella sér bara í dönskuna. Hún mætti í fyrstu tímana með hjartað í buxunum, handviss um að danska á háskólastigi hlyti að vera varasamt ævintýri.
Eftir að hafa snarað íslenskum setningum yfir á dönsku fyrstu tvo tímana léttu töluvert yfir henni. Hins vegar átti hún ennþá eftir að mæta í svokallaða hlóðfræði og var alls ekki viss um hvað það eiginlega væri. Ég veit ekki hvort þið getið ímyndað ykkur hvað hún varð glöð þegar það kom í ljós að það eina sem hún þarf að gera í hljóðfræði er að tala dönsku. Jamm, endurtaka orð eftir einhverri spólu til þess að ná réttum framburði :-)
Held að kennarinn hafi verið voða skúffuð þegar að Bellumömmu tókst ekki einu sinni að klúðra "rödgröd med flöde" fyrir hana.

Skóli aftur :-(

2008-09-07T05:34:00.003Z

Bellumamma á að vera byrjuð í skólanum aftur. Hún er búin að mæta í einhverja tíma og reyna að fylgjast með en það er bara voða erfitt að mæta á 3 staði í einu. Þess vegna er hún að hugsa um að "svindla", eins og Bellupabbi segir, og taka aukagrein í dönsku.
Eins og allir vita er Bellumamma svo mikill aumingi að hún gerði skoðanakönnun um málið og helstu niðurstöður voru að það væri A) Ekki svindl B) Bara gott að reyna að gera þetta auðvelt C) Er ekki í lagi með þig að vera ekki einu sinni búin að gera þetta.
Við erum ennþá að velta þessu fyrir okkur.

Ég held við ættum bara að skammast okkar.

2008-08-01T02:12:00.005Z

Það er náttúrulega skammarlegt hvað það er langt síðan við Bella höfum tjáð okkur á þessu bloggi okkar en nú erum við mættar og verðum vonandi duglegri í framtíðinni.
Það tók dálítinn tíma að hrista af sér vetrarþunglyndið en sem betur fer tókst það á endanum og sumarið er búið að vera ágætt.
Bella fór í sumarbústað á Snæfellsnesinu meðan Bellumamma skaust í afmæli til pabba síns í Danmörku. Bogga og Nenna stjönuðu svo mikið við Bellu meðan hún var hjá þeim að hún var alls ekkert viss um að hún vildi fara heim með mömmu sinni þegar hún kom að sækja hana eftir 10 daga. Ég held líka að þeim hafi þótt tómlegt í kotinu eftir að hún var farin. Þær gáfu hins vegar ekki mikið fyrir hæfileika hennar sem fjárhundur, þar sem að eina leiðin til þess að fá hana til þess að reka rollur af landinu var að sparka fótbolta í áttina að þeim. Þá hljóp Bella voða glöð og náði í boltann og hræddi óafvitandi rollurnar (sem hún leit ekki einu sinni á) í burtu.
Við erum líka búnar að fara í tvær útilegur. Það liggur við að sú síðari hafi verið hálfgert ættarmót hjá Bellu. Snoopy sonur hennar og Nala dótturdóttir hennar voru með okkur í tjaldbúðum svo það var mikið fjör og mikið rifist um bolta. Bella var nú ekkert of hrifin af þessum afkomendum sínum en lét sig hafa það af því hún var svo eina sem er nógu þæg til að þurfa ekki að vera í bandi og það var alltaf einhver sem nennti að sparka fótbolta fyrir hana.
Við erum ennþá að reyna að ákveða hvert við ætlum að fara um helgina. Ég held að við eltum bara besta veðrið. Það verður allavega örugglega "spilaður" fótbolti.

Heiðursvörður

2008-05-24T07:00:00.010Z

Bella var svaka nervös í gærmorgun og átti í miklum erfiðleikum með að ákveða í hverju hún ætti að vera (altso hálsól). Hún fékk nefnilega það mikilvæga hlutverk að standa heiðursvörð fyrir utan kirkjuna á meðan jarðarför Ástrósu frænku stóð.

Hún ákvað á endanum að fara í skrautlegu stelpuólina sem frænka hennar hefði verið svaka ánægð með. Eins og alltaf hjá konum sá hún að hún var ekki rétt dressuð þegar hún kom á staðinn, allir hinir voru í "galla"dressinu. Eftir smá uppnám yfir þessum misskilningi ákvað hún að taka þessu með ró og virðingu og standa sinn vörð. Eina skiptið sem henni fataðist var þegar hún sá Bellumömmu koma grátandi út úr kirkjunni.

Ég er alveg viss um að ef Bella hefði haft meiri skilning á afhverju hún sat fyrir framan kirkjuna með 9 öðrum Labradorum, þá hefði hún líka grátið. Við Bella getum þakkað Ástrósu fyrir svo margt. Bella hefði trúlega aldrei komist til Íslands ef Ástrós hefði ekki hjálpað okkur. Ástrós fór með Bellu í veiðiþjálfun þegar ég var að vinna næturvinnu. Bella fékk að vera í Hæðargarðinum þegar ég fór til útlanda... .

Við eigum báðar eftir að sakna hennar ákaflega mikið. Hún var "mamma" okkar, vinur og frænka.

Ásta María og Bella

Einar heima

2008-04-19T03:39:00.002Z

Eftir að hafa hugsað málið í næstum 2 mánuði tók Bellupabbi á endanum ákvörðun um að halda til Bretlands til þess að taka þátt í 21 ára afmælisveislu sonar síns. Ákvörðunin var tekin 14 tímum áður en vélin átti að fara í loftið og þar sem Bellumamma var búin að gera aðrar áætlanir varð hún að vera eftir heima.

Það gerði hins vegar ekkert til, því við Bella erum búnar að hafa það aldeilis kósý í dag. Eftir að hafa skilað Bellupabba á BSÍ í eftirmiðdag héldum við beint í labbitúr á vídeóleiguna þar sem við náðum okkur í 3 DVD og fullt af ruslfæði. Þegar heim var komið voru náttfötin dregin fram, ruslfæðinu og grísaeyrum staflað á náttborðið og alger leti var sett í gang. Við Bella flatmöguðum í rúminu í algjörri ró og næði. Enginn til að nöldra yfir letinni í Bellumömmu eða voffa sem átti að vera á gólfinu.

Ekki það að við söknum ekki Bellupabba en það er nú samt stundum gott að fá að vera algerlega maður sjálfur í nokkra daga. Við Bella erum búnar að ákveða að gera bara nákvæmlega það sem okkur sýnist, þegar okkur sýnist, næstu 3 dagana.

Fréttatilkynning :-)

2008-03-27T15:19:00.002Z

Á mbl.is í morgun var frétt um að hundaeigendur í miðborginni væru ekki nógu góðir í að hirða upp skítinn eftir fjórfætlingana. Í því sambandi var Njálsgatan einhverra hluta nefnd.

Bella vill taka það fram að hún er alsaklaus af öllu slíku, notar bara hundaklósettið í bakgarðinum og að Bellumamma er alltaf með poka ef ske kynni að það verði slys þegar við förum í labbitúr. Bellumamma hefur persónulega aldrei séð neinar klessur á gangstéttinni og undrar sig á umræðunni sem henni virðist tilefnislaus.

Hins vegar höfum við Bella oft velt þessum hundaumræðum fyrir okkur. Það virðist oft ekki þurfa mikið tilefni til þess að þeir sem ekki eru hrifnir af hundum fari að væla yfir alls konar hlutum meðan kettirnir þeirra eru að gera alla í kringum þá vitlausa. Kannski við Bella förum bara bráðum að hafa samband við borgaryfirvöld og heimtum að eitthvað verði gert í stöðugri traffík katta í gegnum garðinn hjá okkur. Svo við tölum nú ekki um bætur fyrir uppgrafna blómlauka og plöntur sem þeir eyðilögðu í fyrra sumar. Eða kattaskítinn um öll blómabeð.

Af hverju þarf enginn að bera ábyrgð á því?

Afi kom í heimsókn

2008-03-22T02:15:00.004Z

Síðasta færsla um heimsókn afa fór í einhverja vitleysu svo við ætlum að prófa aftur þrátt fyrir að það séu tvær vikur síðan heimsóknin átti sér stað.

Ómar afi (pabbi Ástu) kom til Íslands um daginn. Hann hefur yfirleitt alltaf fengið húsaskjól hjá Hildi, systur Ástu, þegar hann hefur komið til landsins og við Bella höfum alltaf haft skilning á því þar sem að þar eru "ekta" barnabörn og ekki bara voffi. Einhverra hluta vegna virðist afi hafa hugsað um málið og fengið samviskubit yfir þessari ójöfnu skiptingu. Allavega óskaði hann eftir að fá að verja að minnsta kosti einni nótt á Njálsgötunni í þetta skiptið og það var vitanlega ekkert mál að henda kallinum inn í gestaherbergi.

Bella var voða spennt yfir að afi væri að koma og kom sér fyrir í rúminu í gestaherberginu um leið og mamma var búin að setja hreint á það. Þegar afi loksins bankaði upp á var honum fagnað með svoleiðis gelti og spangóli að annað eins hefur sjaldan heyrst í miðbænum. Hún var staðráðin í því að vera ekki minna metin en hin barnabörnin og byrjaði strax að sýna honum alla bangsana, boltana og hitt dótið sem hún hefur sankað að sér á ævinni. Því miður hafði afi frekar takmarkaðan áhuga og var alveg jafn strangur og mamma í að útskýra að voffar eiga að vera á gólfinu og ekki í sófanum.

Bellumamma nennti ekki að stússast í eldhúsinu frekar en venjulega og fór þá leið að bjóða pabba sínum upp á fyrsta flokks humarsúpu á Sægreifanum, Bellu til mikillar mæðu (engir afgangar).

Þegar heim var komið var spjallað í nokkurn tíma áður en Bellumamma- og pabbi þurftu að fara að lúlla. Bella var voða glöð að hafa afa út af fyrir sig og fékk að leita að tóbaksbréfinu hanns alveg eins og þegar hún var hvolpur í Danmörku. Hins vegar vaknaði Bellumamma seinna um nóttina þegar Bella kom nöldrandi inn í svefnherbergi og lagðist í rúmið sitt. Mamma fór á stúfana og athugaði málið og það kom í ljós að afi var steinsofandi í stól með næstum allt dótið hennar Bellu í fanginu. Manngreyið hafði greinilega sofnað meðan hann var að reyna að skemmta yngsta/elsta barnabarninu og Bella hafði ekki ætlað að sætta sig við það og hlaðið öllu sem hún átti ofan á hann.

Eftir að afi var farinn labbaði hún samt um húsið og nöldraði svoldið þegar hún fann lyktina af píbutóbakinu hanns. Við vonum bara að han fái samviskubit aftur og kíkji eitthvað á Njálsgötuna næst þegar hann kemur. Afi er alltaf velkominn.

Komnar aftur :-)

2008-02-18T00:10:00.002Z

Það er orðið svo langt síðan við skrifuðum síðast að við ætlum sko ekki einu sinni að reyna að segja frá öllu sem hefur drifið á daga okkar í millitíðinni.

Bella var voða glöð um helgina eftir að rigningin afhjúpaði Teddy sem var búinn að vera týndur í skafli í garðinum í þó nokkurn tíma. Því miður þýddi þetta að hann fékk ferð í þvottavélina og þurrkarann einu sinni enn og það skyggði nokkuð á ánægjuna. Hún hafði samt meiri áhyggjur af aðgerðinni sem hann þurfti að gangast undir áður en hann fór í baðið. Hann hlaut greinilega einhverja áverka á maga og afturenda þegar Bella og Snoopy voru að togast á um hann um jólin svo ég þurfti að draga fram saumakassann (erfðagripur eftir móður mína, frekar lítið notaður) og sauma í hann nokkur spor. Bella lá á gólfinu og fylgdist með saumaskapnum og saup hveljur yfir meðferðinni á babyinu hennar. Ég held ég sé orðin umtöluð sem versta mamma í heimi í hundasamfélaginu á Njálsgötunni.

Annars er voða lítið að frétta af okkur. Erum enn nokkuð rólegar yfir skólanum svo Bella hefur fengið nóga athygli upp á síðkastið. Bara synd hvað veðrið hefur verið leiðinlegt, göngutúrar hafa verið mótaðir út frá veðurfari og hafa því oft verið frekar stuttir. Bella er líka komin í enn harðari samkeppni við tæknina eftir að tölva númer tvö flutti inn á aðfangadagskvöld, hún er algerlega ósammála þegar ég segi henni að pabbi hafi verið voða góður að gefa mömmu nýja tölvu í jólagjöf. Núna getum við bæði hangið yfir þessum aðskotahlutum og það er bara alls ekki ásættanlegt að hennar mati. Ætli hún fari ekki bráðum að heimta sína eigin.

Gleðileg jól

2007-12-28T00:39:00.000Z

Við Bella erum búnar að vera svo busy síðan síðast að það er bara með ólíkindum að við skulum ekki hafa fengið taugaáfall. Verkefnin voru kláruð á harðahlaupum og prófið þann 19. tekið í fjarveru heilasellana sem höfðu enn ekki látið sjá sig. Það verður örugglega ekki skemmtilegt að sjá útkomuna úr þeirri lífsreynslu. Þess á milli var hlaupið í vinnu, hreingerningar, skreytingar og jólagjafainnkaup.

Þann 20. kom Snoopy í pössun til okkar og hann verður í tvær vikur meðan familian hans er í Danmörku. Snoopy er 3 ára sonur Bellu og er alltaf voða glaður að sjá mömmu sína. Því miður er hann ekki alveg með á hreinu af hverju hann er svona hrifinn og reynir því yfirleitt ítrekað að tjá henni ást sína (holdlega) fyrstu dagana sem hann eyðir í návist hennar, okkur hinum til mikillar mæðu.

Þann 22. komu svo Richard og Stella frá London og það markaði upphafið af túristaferðunum sem hafa einkennt þessi jól (á hlaupum).

Sem betur fer fluttu sellurnar inn aftur eftir prófið og virtust undarlegt nok hafa farið á matreiðslunámskeið í fríinu. Allavega tókst mér að elda jólamáltíð fyrir 5 (fékk alltíeinu heimilislausan Hollending ofan í allt saman) án þess að klúðra eða brenna nokkurn skapaðan hlut, ekki einu sinni sjálfa mig. Bella lagðist hins vegar í þunglyndi þegar kom að þeirra kvöldmat, Snoopy var svo upptjúnaður að hann réðist á hana í þeirri trú að hún væri eitthvað að ryðjast og hún varð svo hrædd að hún vildi sko engann hamborgarahrygg og alls ekki opna pakka. Lá bara stjörf hjá Stellu aumingjaleg á svipinn.

Á jóladag var farið í hangikjöt hjá ömmu eins og venjulega, sökum veðurs var Grænuhlíðinni og heita súkkulaðinu sleppt. Litlu munaði að við værum föst á toppi Hæðargarðar en Astran hafði það fyrir rest. Gestirnir voru yfir sig hrifnir yfir að hafa fengið hvít jól meðan við hin vorum aðeins áhyggjufyllri.

Annars hefur farið fram parakeppni í ýmsum spilum og íþróttum síðan á laugardag, við dömurnar erum með forskotið 9-8, Snoopy er algerlega að fara með kallana í labba pent kategoríunni og liggur við mínus þar. Hins vegar var það nokkuð ljóst að tveir hálfsköllóttir menn myndu hafa betur en við hárprúðu konur í brottfarartíma úr sturtuklefum Bláa lónsins í gær svo þeir unnu sér inn stig þar. Þetta á eftir að vera æsispennandi keppni fram á 2. janúar og gæti endað með að ráðast af hversu mörgum hlutum hver gleymdi að hafa með sér í töskunni heim.

Allt í allt hafa jólin verið mjög lífleg og góð hingað til, Bella hefndi sín á Snoopy í gær og drekkti honum í snjó í garðinum svo hún er voða brött í dag, alger pæja. Nú verðum við að fara að lúlla, það verður víst farin ferð í geðveikina í Kringlunni á morgun og það er víst betra að vera úthvíldur fyrir það ferðalag.

Váá... Langt síðan

2007-12-09T05:20:00.000Z

Mikið svakalega er langt síðan við höfum bloggað eitthvað við mæðgurnar. Því miður vorum við víst of rólegar síðast því núna erum við komnar í tímastapp aftur. Heilasellurnar eru farnar í verkfall, allavega hefur ekkert spurst til þeirra síðan einhverntíma í byrjun síðustu viku, og ég verð víst að viðurkenna að þó að þær geti verið erfiðar og afskiptasamar á köflum þá er ég farin að sakna þeirra í augnablikinu.

Vefsíðan er komin á netið (vonandi) með smá hjálp frá heilasellum annarra (rosalega er þetta háskólakerfi picky, stórt V eða lítið, who cares) og nú er bara eftir að leggja síðustu hönd á verkið. Ekki það að ég geri mér stórar hugmyndir um stafsetningarkunnáttu og svoleiðis fyrst að sellurnar fóru en maður verður víst að reyna að gera sitt besta. Ég er hins vegar komin á þá skoðun að ég hefði átt að velja mér annað efni fyrir síðuna. Þegar ég horfi á Bellu blessunina sé ég nú orðið ekkert annað en vefsíður, verkefni og vandamál og greyið er farin að halda að mér sé alveg sama um hana. Oh well, það eru að koma jól og þá verður þetta allt bætt upp með hamborgarahrygg og brúnuðum kartöflum.

Annars er Bella í góðum gír. Kvartar lítið þessa dagana. Ætli hún sé ekki búin að sjá á augnaráðinu sem ég sendi henni að þetta sé eins og í fyrra. Annaðhvort var ég að flokka hana eftir Dewey-kerfinu eða að finna lyklunarorð yfir hana. Þá er trúlega betra að halda sig bara í rúminu og leifa mömmu að tapa glórunni í friði.

Ég vildi bara að hún vissi hversu mikið hún er í huga mér. Þegar ég lít tilbaka á síðustu 3 annir hafa flest af þeim stóru verkefnum sem ég hef unnið snúist um hana.

"I wish I was everything my dog thinks I am"

Höfundur óþekktur.

Erfið helgi

2007-11-28T03:58:00.000Z

Nú er maður loksins komin á síðustu metrana á þessari önn. Bara tvö stór verkefni eftir. Bellu til mikillar ánægju hefur síðasta vika verið frekar afslöppuð vegna þess að skilin eru ekki yfirvofandi fyrr en 9. og 10. desember. Við höfum þrætt miðbæinn á nóttunni í glugga/stauraskoðunarferðum og meira að segja dröslast út fyrir bæinn til þess að fara í frisbee.

Að vísu átti hún erfiða helgi blessunin. Á laugardaginn fór ég á tónleika með Kim Larsen og eins og alltaf eftir góða tónleika varð ég að hlusta á bestu lögin aftur þegar heim var komið. Kim var skellt inn á tölvuna og rokkaði á meðan ég reyndi að fá einhvern botn í html-kóðun. Eftir nokkurn tíma kom Bella sármóðguð og með stýrurnar í augunum innan úr svefnherbergi með svip sem benti til þess að hún væri hér með komin með alveg nóg af dönsku í bili og væri tilbúin til þess að prófa eyrnatappa til þess að fá einhvern svefnfrið. Eftir að hún hafði setið fyrir framan stofuborðið með "mamma farðu að lúlla" svipinn í nokkurn tíma gaf ég mig og við röltum inn í rúm.

Á sunnudag var Bellupabbi lasinn og lá á sófanum með tilheyrandi stunum og kveinum. Fyrst þurfti Bella að sitja og fylgjast með að hann væri alveg örugglega ekki að kafna af því að hann hraut svo hátt. Hún ætlaði líka að fara upp í sófa til þess að hlýja honum á fótunum og sendi mér "þér er alveg sama um pabba" svipinn þegar ég rak hana niður með harðri hendi. Þegar hann vaknaði af svefninum þurfti hún að kyssa hann bak og fyrir og náði meira að segja í Teddy til að lána honum meðan hann var svona lasinn. Þegar pabbi sýndi ekki mikil viðbrögð við Teddy og sofnaði aftur ákvað hún að hann þyrfti kannski meira dót til þess að líða betur. Allavega sýndist mér hún hafa dundað sér við að leita uppi ýmsa bangsa, bolta og bein sem hún hlóð ofan á pabba sinn í sófanum meðan ég var að lesa aðferðafræði inni í svefnherbergi. Því miður var pabbi bara alls ekki ánægður með að lúlla ofan á einhverju beini og Bella greyið fékk lítið annað en skammir fyrir alla vinnuna. Eftir það var hún frekar fúl og lét þennan óþakkláta kall bara eiga sig. Miklu betra að fara bara inn í rúm og leggja sig fyrst það er laust hjá mömmu og bókinni.

Aftur í þurrkarann

2007-11-23T07:30:00.000Z

Við Bella ákváðum í gærkvöldi að ráðast á glugga og rimlagardínur í stofunni þrátt fyrir að jólin verði í BYKO í ár. Gardínurnar voru teknar niður og hengdar inn í sturtuklefa þar sem þær fengu fituleysir og sturtu á eftir og gluggarnir voru þvegnir og pússaðir í millitíðinni.

Þar sem tíminn fyrir ljósin er að nálgast með ógnarhraða fórum við líka og náðum í jólaseríurnar og komum þeim fyrir í gluggunum fyrst gardínurnar voru komnar niður á annað borð.

Ég sá um vinnuna meðan Bella og Teddy fylgdust með og þetta skot gekk allt saman. Að vísu komu upp vandamál með hundalappir flæktar í seríum sem ég var búin að greiða úr á gólfinu og það þurfti að útskýra fyrir þeim báðum að jólaseríur væru ekki til þess að liggja á en annars gekk þetta nokkurn vegin áfallalaust. Allavega þangað til ég var búin með fyrsta gluggan og fór inn á bað til að skola næstu gardínu.

Vaskafatið með sápuvatni frá gluggaþvottinum stóð á stofugólfinu og einhverra hluta vegna virðist fröken Bella hafa alveg nauðsynlega þurft að leifa Teddy að líta ofan í það. Ég missi gardínu á gólfið í sturtuklefanum og Bellu virðist hafa brugðið svo mikið að hún missti Teddy beint ofan í vaskafatið. Sem betur fer fór hún ekki út í björgunaraðgerðir sjálf en beið pent horfandi ofan í fatið þangað til ég kom á vettvang nokkrum mínútum seinna. Teddy greyið var á þessum punkti orðinn það blautur að það var ekki um annað að ræða en að skella honum í þurrkarann í 10 mínútur.

Það varð náttúrulega nokkur dramatík í kringum þurrkunina og Bella var alveg sármóðguð yfir meðferðinni á Teddy en sem betur fer var hægt að bjarga öllu saman með grísaeyra.

Jólaundirbúningspanik

2007-11-20T06:13:00.000Z

Við Bella vorum alveg afskaplega sprækar í morgun og ákváðum að smyrja samlokur handa pabba til að hafa með í vinnuna. Bella sá um gæðaeftilrlitið og ég smurði. Þegar það var búið rákum við kallinn af stað og fórum sjálfar út í labbitúr.

Við stálumst til að trítla smá spöl niður Laugaveginn (hundar alveg bannaðir) og allt í einu tók ég eftir að það er búið að skreyta helstu verslunargötur bæjarins. Þetta orsakaði þó nokkra panik hjá heilasellunum af því að þær voru einhvernvegin vissar um að við værum ennþá í byrjun nóvember og voru ekkert komnar að þessu vandamáli. Nú fóru hins vegar alls konar skilaboð um glugga/gardínuþvotta og jólaseríur að skjótast fram og tilbaka í kollinum á mér. Bella var upptekin við að skoða staura af ýmsum stærðum og gerðum og enga samúð að fá frá þeirri hendi. Enda þarf hún ekki að gera annað en að fara í gegnum jólakassana og athuga hvort þar leynist eitthvað ætilegt.

Við veltum málinu fyrir okkur á leiðinni heim og fengum ekki alveg séð hvernig við ættum að hafa tíma fyrir þetta allt saman. Lausnin lá hins vegar á dyramottunni þegar við komum heim. "Jólin eru í BYKO" blasti við okkur. Þá þurfum við náttúrulega ekkert að vera að hafa áhyggjur af þeim fyrst þau eru bara þar.

Miklar áhyggjur búnar

2007-11-17T01:51:00.000Z

Bella hefur nú náð sér eftir hrakföll Teddys. Hún var að vísu ekkert voðalega hrifin af lyktinni af honum (ojj, sápa) fyrst en eftir að hafa druslast með hann úti í smá stund varð hann víst alveg eins og hann átti að sér. Hann er hér með fluttur upp í rúm líka. Vona bara innilega að boltarnir fylgi ekki á eftir.

Miklar áhyggjur

2007-11-14T16:59:00.000Z

Bella greyið situr á þessu augnabliki fyrir framan þurrkarann og er að farast úr áhyggjum. Ég er búin að reyna að útskýra fyrir henni að þetta eigi ekki eftir að hafa nein skaðleg áhrif og að þetta sé henni sjálfri að kenna af því hún skilur dótið sitt eftir úti. Þarna situr hún nú samt og fylgist með þurrkaranum með áhyggjusvip, alveg eins og hún fylgdist með þvottavélinni fyrir klukkutíma síðan. Hún sendir mér augnaráð sem skiptir á milli, "þú ert svo vond, mamma" og "já en, hann gerði ekki neitt", ef ég lít inn á bað.

Ástæðan fyrir þessu öllu saman er að Teddy, bangsi, keyptur í Ikea í sumar, fannst mjög skítugur í bakgarðinum fyrr í dag og þótti ekki húsum hæfur fyrr en eftir langt bað. Bellu til mikillar skelfingar var hann fyrst settur í þvottavélina og látinn veltast þar um í 45 mín. Eftir stutta gleði yfir að hann virtist laus úr fangelsinu varð skelfingin enn meiri þegar hún þurfti að horfa á eftir honum inn í þurrkarann. Ekki einu sinni hljóðið í pabba hennar að borða kex inni í stofu virðist skipta máli í augnablikinu.

Maður verður bara að vona að hún verði ánægð með Teddy þegar hann losnar út. Ef ekki þarf ég að fara að leita að hundasálfræðing með sérhæfingu í áfallahjálp.

Sorrý mamma, ekkert pláss

2007-11-10T07:21:00.000Z

Þar sem að sá tími sem ég hef varið í svefn upp á síðkastið hefur verið takmarkaður hefur Bella ákveðið að hún sé flutt úr bælinu sínu á gólfinu og upp í rúm.
Þó að hún reyni að halda því fram að það sé næstum eingöngu vegna vorkunsemi, það er nefnilega svo leiðinlegt fyrir pabba að vera aleinn í svona stóru rúmi, hef ég grun um að það sé meira þægindanna vegna.

Hundakúnstir

2007-11-07T18:08:00.000Z

Eins og ég hef nefnt áður hefur Bella verið í harðri samkeppni við tölvuna og heimalærdóm síðustu vikur. Hún hefur prófað ýmsar aðferðir til þess að ná yfirhöndinni en ekkert var að virka almennilega hjá blessuninni.

Það að setjast á tærnar á mér og stinga hausnum upp fyrir framan tölvuna gaf aðeins af sér klapp á hausinn og beiðni um að hún færði sig. Að labba dæsandi fram og aftur fyrir framan stofuborðið (verð að læra þar af því það er ekki pláss fyrir skrifborð) endaði yfirleitt með fyrirskipun um að fara og leggjast einhversstaðar. Að fara nöldrandi (ég get svarið fyrir það hundurinn gefur frá sér nöldurhljóð) inn í rúm í fýlu gaf bara engin viðbrögð yfirleitt, nema hlátur stundum.

En í síðustu viku fékk Bella nýja hugmynd sem hún hefur verið að þróa. Ég veit ekkert hvaðan hún fékk hana en hún virðist í grundvallaratriðum byggjast á dáleiðslu.

Hún tók upp á því að setjast við endann á stofuborðinu þannig að hausinn á henni er nokkurn veginn við hliðina á tölvunni og svo situr hún og starir á mig. Fyrst var þolinmæðin hjá henni ekki mikil og hún gafst fljótlega upp ef ég reyndi að horfa ekki á hana. Hún sá samt alveg að þetta er einstaklega truflandi, fór að smá lengja tímann og viti menn þetta alveg svínvirkar.

Á Sunnudaginn var ég allt í einu komin hálfa leið í sjoppuna með Bellu í eftirdragi, eða öfugt, á leiðinni að kaupa shake. Hef ekki hugmynd um afhverju.

Mánudag var ég komin út í garð í hífandi roki að spila fótbolta við Bellu. Leiktími var styttur í korter, en samt.

Fullkomnun nýju hugmyndarinnar var hins vegar náð í dag þegar ég arkaði niður að tjörn, með Bellu, í ausandi rigningu að skoða bra bra. Meira en klukkutíma seinna vorum við komnar heim, holdvotar, og ég fékk ekki einu sinni shake í þetta skiptið.

Hugurinn

2007-11-05T07:49:00.000Z

Það kemur mér sífellt á óvart hvað heilinn í manni er duglegur að grafa óþægilega hluti einhversstaðar þar sem maður er ekki líklegur til þess að rekast á þá svona dags daglega. Innbyggð vírusvörn værs'go. Gallinn er bara að stundum eru þeir einstaklega vel faldir og maður getur ekki með nokkru móti munað bjánalegustu hluti af því að þeir hafa einhverra hluta vegna verið flokkaðir undir kategoríuna "getur valdið skaða á geðheilsu".

Til dæmis í gær voru Richard og Stella frá London að velta fyrir sér hvort þau ættu að koma til Íslands og verja gamlárskvöldi hjá okkur. Stella var að velta fyrir sér hvort það væri ekki lítið dagsljós á þessum árstíma og lýsti yfir nokkrum áhyggjum vegna þess. Eftir nokkra leit komst ég að þeirri niðurstöðu að þessar upplýsingar voru harðlæstar einhversstaðar undir geðheilsukategoríunni og ekki nokkur leið að fá aðgang. Á endanum þurfti að grípa til þess ráðs að googla "daylight hours iceland" í leit að upplýsingunum.

Þetta valdi mér nokkrum heilabrotum því ég gat bara ekki skilið hvernig svona einfaldar og í fljótu bragði séð skaðlausar upplýsingar geta virst horfnar úr heilabúinu. Eftir nokkra umhugsun komst ég þó að þeirri niðurstöðu að vírusvörnin væri ekkert að klikka. Aðgerðin var einfaldlega framkvæmd til þess að koma í veg fyrir að skammdegisþunglyndið héldi innreið sína strax í september bara við tilhugsunina um 4-5 tíma hálfbirtu á dag seinna á árinu. Núna er google náttúrulega búið að eyðileggja allt saman með nákvæmum upplýsingum og ég var rifin úr ástandi lukkulegrar gleymsku inn í dimman veruleikann.

Loksins. Átta tíma svefn

2007-11-03T17:10:00.000Z

Í nótt leyfði ég mér að sofa í alveg heila 8 klukkutíma. Þetta þætti kannski ekki stórviðburður á flestum öðrum barnlausum heimilum en í augnablikinu er þetta algjör lúxus heima hjá mér. Síðustu vikur hafa liðið hjá í hálfgerðri svefnleysismóðu og eilífum hugsunum um næsta verkefni sem þarf að skila í ýmsum námsgreinum og svo er náttúrulega vinnan líka. Ég held ég sé að öðlast fullkominn skilning á hugtakinu "að lesa yfir sig".
En sem sagt í nótt létum við Bella verkefni vera verkefni. Við sendum húsbóndann út með vinunum og fórum í rúmið með bók sem hefur nákvæmlega ekkert með skólann að gera. Það er ekkert betra en Discworld þegar maður þarf að halda þeim fáu heilasellum sem eru vakandi frá því að snúast í kringum sjálfan sig.
Bella fékk stórt grísaeyra að japla á þó að það væri tæknilega séð ekki laugardagur ennþá og lá hæstánægð með mömmu sín uppí rúmi. Ég er nokkuð viss um að á hennar mælikvarða var þetta næstum því himnaríki. Öll samkeppni tímabundið þurrkuð út. Engin fartölva sjáanleg og enginn pabbi að segja henni að voffar eigi að vera á gólfinu. Síminn var meira að segja skilinn eftir inni í stofu til þess að koma í veg fyrir freistingar eins og að stilla vekjaraklukkuna á einhvern bjánalegann tíma.
Eftir langan og góðan svefn vöknuðum við við að einhver var að banka upp á. Þetta var í sjálfu sér líka stórviðburður af því að það virðist enginn leggja leið sína í miðbæinn þessa dagana nema maður hafi sent út boðskort. Líklega eru allir hræddir við skapvonskuna sem fylgir svefnleysinu. Betra að láta Ástu bara vera í friði fram að jólum, þá er kannski hægt að tala við hana án þess að hún urri á mann.
En allavega voru tvær frænkur mínar mættar á svæðið og ég fékk strax illan grun um að ég hefði misst af einhverju. Eftir að hafa hlustað á skammarræðu um af hverju maður mæti ekki einu sinni þegar maður nú á annað borð býr tveim götum frá Laugaveginum, alveg ófyrirgefanlegt að sýna ekki stuðning og hvort ég hafi verið að djamma í gær og þess vegna ekki drattast fram úr rann upp fyrir mér ljós. Við Bella MISSTUM af hinni árlegu hundagöngu HRFÍ niður laugaveginn. Við sem höfum mætt á hverju ári síðan við fluttum heim til Íslands fyrir 5 árum síðan.
Bella greyið var alveg miður sín af skúffelsi. Tækifærið til að þefa af örugglega hundrað rössum runnið henni úr greypum af því að mamma er alltaf að gera einhver verkefni eða að vinna og gleymdi alveg að athuga hvenær gangan færi fram í ár. Ég sá alveg á henni að hún var við það að orga yfir þessu öllu saman. Við skelltum aulakaffi (instant) í frænkurnar og sendum þær heim, fundum annað grísaeyra sem plástur á sárið og röltum okkur inn í rúm aftur. Svefn er sko alls ekki ofmetinn.

Þá kom að því

2007-10-30T17:11:00.000Z

Því miður kom að því að ég neyddist til þess að stofna blogg. Ég hafði annars heitið því að gera það aldrei en núna var ekki hjá því komist. Annars fannst mér eiginlega alveg nóg að gera út af við nánustu meðlimi fjölskyldunnar með ruglinu í mér. Engin ástæða til þess að láta það bitna á restinni af þjóðinni sem gæti af ýmsum óglöggum ástæðum villst til þess að skoða þetta.
En allavega, nú er þetta komið og þið verðið þá bara að hafa samband við háskólann ef þið eruð eitthvað ósátt.

Lífið í miðbænum gengur sinn vanagang. Hef samt illan grun um að það rigni meira hér en annars staðar á klakanum. Meira að segja Bella (labrador, tík, 6 ára) sendir mér illt auga þegar ég opna hurðina og segji "allir út að pissa". Ég er eiginlega viss um að á bak við augnaráðið er hugsunin "ja, ekki þarft þú að fara út".

Annars er Bella í harðri samkeppni við fartölvuna þessa dagana og virðist hafa takmarkaðann skilning á setningunni "mamma þarf að klára verkefni". Greyið er alveg að fara á límingunum yfir athyglisleysi og smáskammtagöngutúrum.

Jæja, látum þetta gott heita í bili, þarf að klára verkefni.